پنجشنبه 1385/07/06
خدايا!
شرمنده ام اززيادی گناهاني که انجام داده ام ،شرمنده ام.
پروردگارا!
از قدر نشناسی خودم ، ازاين که هرروز باعث ناراحتی تو می شوم شرمسارم.
ای خدای بزرگ !
چه بگويم ازکدامين گناهم نزد توطلب عفوکنم.
خدايا !
به کدامين گناه اشک شرم ازديده جاری سازم.
هروقت که خواستم زبان به حمد وثنايت بگشايم، اشک در ديدگانم جمع شد وبغض شرم وپشيمانی ازگناهان، ديگرمجال سخن گفتنم نداد.
بارالها !
مرا ازاين منجلابی که درآن گرفتارشده ام نجاتم ده.
به اين پرنده ي اسير، پروبالی ده تا خودش راازاين قفس رهايی بخشد وطعم آزادی ورهايی را تجربه کند .
خدايا!
مرا فرصتی ده تاپاک بودن راتجربه کنم وبتوانم حتی برای يک لحظه آنچه باشم که تومی خواهي.
آمین
تهیه وتائید این مطلب توسط به انديش در ساعت 6:33 | آموزش حرفه اي مديريت به روش غير حرفه اي
|
